Een clubje van zeven hardlopers uit Maasland (Hans van Veen, Henry van Willigen, Jaap van de Akker, Marco Tuitel, Frans Louter, Carola Nell en Tamara Kleijwegt) zijn onlangs afgereisd naar Lanzarote voor een paar gezellige, zonnige dagen gecombineerd met een hardloopwedstrijd: de marathon van Lanzarote, een halve of een 10 kilometer. De trainingen verliepen door blessures of andere druktes niet vlekkeloos bij iedereen – kortom vooraf was iedereen zich al aan het indekken. Het was dus spannend wat de race voor een ieder in petto had.

De keuze van de locatie, de marathon en de reis wordt geregeld door Hans en Henry, ook wel H&H Reizen genoemd. Een onderneming zonder winstoogmerk maar louter plezier wordt beweerd. De marathon van Lanzarote is een internationale, kleinschalige maar toch goed georganiseerde marathon. Op Lanzarote hadden we een prachtig huis met zwembad. Aan de omgeving moesten we een beetje wennen: het maanlandschap en alle huizen zijn wit en hebben dezelfde architect gehad. Ga niet op zoek naar een mooi stuk groen want je gaat het niet vinden. De kustlijn is daarentegen prachtig en de temperatuur en het zonnetje zijn echt heerlijk. We hebben het eiland verkend, heerlijk gegeten, en spelletjes gespeeld waarbij er geen kadootjes werden weg gegeven. Verder werd er onder het genot van een klein drankje veel gelachen.

Maar goed, dit is een hardloopvereniging dus moet er ook sportief gepresteerd worden dus over naar de wedstrijd.

De start en finish van de marathon is in het plaatsje Costa Teguise. Het parcours is langs de kust tot de plaats Puerto del Carmen op 21,1 km en daarna dezelfde weg weer terug. De starttijden van de halve en de 10 kilometer zijn zo geregeld dat iedereen min of meer tegelijk finisht in Costa Teguise.

Het was een logistieke operatie om de lopers van de verschillende afstanden op tijd bij de start te krijgen. Gelukkig is Jaap van den Akker transport b.v. mee en dan komt het altijd goed.

Henry, Hans, Carola en ik (Tamara) gingen de uitdaging van de hele aan. Marco de halve marathon en Frans en Jaap de 10 km.

De start van de hele was al om 8:00 uur zodat het nog niet te warm is. Op de heenweg hadden we windje mee en frisse benen. De hoogte verschillen zijn op de heenweg nog goed te doen en er wordt nog genoten van zeezicht. De verzorging onderweg was top geregeld. Om de 2,5 kilometer stond er een verzorgingspost. Water in overvloed dat naarmate de temperatuur oploopt rijkelijk vloeit.

We liepen nog strak langs de landingsbaan van het vliegveld waar de vliegtuigen af en aan vlogen. Lekker hoor, die kerosinedampen tijdens het hardlopen.

Na het keerpunt begint het serieuze werk. Opeens merken we dat er toch meer wind stond dan we dachten om de simpele reden dat we hem tegen kregen. Rond de 25/26 km gaan de kilometers tellen en loopt een ieder zijn eigen race. De heuvels van de heenweg worden echte bergen. Dat geldt voor iedereen, want er wordt veel gewandeld.

De gelletjes vallen goed op de maag. In het hoofd wordt herhaald “niet wandelen, zeker niet tijdens een beklimming en nog niet aan de finish denken. Hoe ver en hoe lang is het nog? Het is en blijft een gevecht die laatste kilometers maar uiteindelijk is daar toch de finish. Uiteindelijk bereiken we alle vier de finish en hebben we de medaille dik verdiend.

Marco heeft de halve marathon volbracht en Jaap en Frans de 10 kilometer. Iedereen heeft het zwaar gehad onderweg door de omstandigheden of door de mindere voorbereiding en niet iedereen was tevreden met zijn tijd maar de voldoening overheerst.

Het finishterrein is gezellig en er is volop eten en drinken te krijgen. Wij proosten met elkaar op het feit dat iedereen dit jaar kon starten en is gefinisht. Daarom worden de tijden niet genoemd in dit verslag.